Dyskusyjny Klub Filmowy Klaps - czerwiec 2016
2016-06-14

07.06.2016 - Mów mi Marianna reż. K. Bielawska. Polska 2015. 74 min.
14.06.2016 - Opiekun reż. M. Franco. USA 2015. 93 min.
21.06.2016 - Mustang reż. D. G. Erguven. Turcja 2015. 97 min.
28.06.2016 - Aurora reż. R. Sepulveda. Chile 2014. 83 min.

Mów mi Marianna reż. Karolina Bielawska. Polska 2015. 74 min.
„Mów mi Marianna", choć sytuująca się na antypodach doraźnej publicystyki, jednocześnie daje wgląd w skomplikowaną sytuację osób czujących się więźniami własnego ciała. Bielawska towarzyszy bohaterce w trakcie prawnej batalii o możliwość zmiany płci. Przy okazji obnaża absurdalność polskich przepisów, które zmuszają starające się o to osoby do pozywania własnych rodziców. Jednocześnie reżyserka towarzyszy Mariannie w jej próbach odnowienia relacji z najbliższymi. Wątek utraty kontaktu z byłą żoną i dziećmi jest przejmujący, bo pokazuje, że chęć życia w zgodzie z samym sobą nierzadko pociąga za sobą konieczność zranienia drugiego człowieka. Niezależnie od późniejszych komplikacji zdrowotnych Marianna ma w filmie swój moment triumfu. Gdy wybudza się po udanej operacji, chwyta za telefon i komunikuje swojej przyjaciółce: "Wiesz co? Nareszcie mam cipkę!". Tropiciele mitycznej "ideologii gender" zapewne uznają tę scenę za jaskrawy symbol upadku cywilizacji. Dla wielu widzów, w tym niżej podpisanego, będzie to natomiast jeden z najbardziej szczerych i bezpretensjonalnych wybuchów entuzjazmu, z jakimi mieliśmy do czynienia w polskim kinie.
Piotr Czerkawski; Filmweb.pl

Opiekun (Chronic) reż. Michel Franco. USA 2015. 93 min.
Film rozgrywa się w sytym, zamożnym świecie, który – jak się wydaje – rozwiązał już wszystkie problemy. Poza trzema: starością, chorobą i śmiercią. "Opiekun" znakomicie pokazuje, w jaki sposób współczesna, zamożna, materialistyczna, postreligijna cywilizacja próbuje sobie radzić z tymi wszystkimi zjawiskami, bada związane z tym sprzeczności i paradoksy. Bohaterem, z którego punktu widzenia obserwujemy rzeczywistość zamożnej, ponowoczesnej śmierci, jest David – pracujący z terminalnie chorymi pielęgniarz w średnim wieku. Film przedstawia jego bliskie relacje z trojgiem pacjentów – David nie tylko ich myje, ubiera, podaje leki, ale także dostarcza emocjonalnej i afektywnej pracy, jakiej nie chcą lub nie są w stanie wykonywać ich bliscy, o ile mają oni jeszcze jakichś bliskich. Robi też coś więcej – w sytuacji absolutnego cierpienia, wbrew prawu, pomaga niektórym z nich umrzeć. Franco nie zajmuje jasnego moralnego stanowiska wobec działań Davida, który od początku jest dwuznaczną postacią. Jego bliskość z pacjentami, podobnie jak w rodzinie jednego z nich, budzi w nas głęboko ambiwalentne uczucia. Nie wiemy, czy mamy podziwiać graniczące ze "świętością" poświęcenie czy potępiać machinacje pielęgniarza doprowadzające jego pacjentów do emocjonalnego uzależnienia. Nie wiemy, jak patrzeć na intymność, jaka wytwarza się, gdy myje on nagie, bezbronne, ciągle pragnące bliskości ciała swoich pacjentów.
Jakub Majmurek; Filmweb.pl

Mustang reż. Deniz Gamze Erguven. Turcja 2015. 97 min.
Wczesne lato w nadmorskim miasteczku kilkaset kilometrów od Stambułu. Lele i jej cztery siostry wracają ze szkoły, spontanicznie świętując koniec roku i niewinnie flirtując z kolegami z klasy. Dla okolicznych mieszkańców ich zabawa okazuje się być jednak zbyt frywolna. Wybucha lokalny skandal, który ma nieoczekiwane konsekwencje. Dom dziewczynek z dnia na dzień zamienia się w więzienie, a rodzina postanawia jak najszybciej "pozbyć się problemu" i wydać je za mąż – decydując o wyborze narzeczonych bez ich wiedzy. Siostry postanawiają jednak za wszelka cenę znaleźć sposób, by pokonać ograniczenia i móc żyć po swojemu.
Filmweb.pl

Aurora reż. Rodrigo Sepulveda. Chile 2014. 83 min.
Ta historia wydarzyła się naprawdę, choć wydaje się nieprawdopodobna. Sofia i Pedro są małżeństwem w średnim wieku. Kochają się, choć nie używają na co dzień wzniosłych słów potwierdzających to uczucie, osiągnęli stabilną pozycję materialną. Brakuje im tylko jednego: dziecka. Na posiadanie własnego stracili dawno nadzieję, starają się więc o adopcję. Proces adopcyjny nie przebiega szybko, a ilość chętnych rodziców jest większa niż możliwość zaspokojenia ich marzeń. Więc Sofia i Pedro cierpliwie czekają. Pewnego dnia Sofię elektryzuje artykuł w gazecie o martwym noworodku znalezionym na wysypisku śmieci. Od tej chwili dręczy ją obsesja, że to mogło być niemowlę, które miało trafić do niej w ramach adopcji. Nie może pogodzić się z myślą, że odejdzie bezimiennie z tego świata, nikomu niepotrzebne. Sofia chce urządzić mu godny pochówek. Na początek nadaje mu imię: Aurora. Bo dla niej to jest człowiek, a nie anonimowy przedmiot. Teraz czeka ją najtrudniejsze zadanie: musi pokonać biurokratyczne bariery by dopiąć celu. Sprawa jest precedensowa, a urzędy nie są przygotowane do takiej sytuacji. Wszędzie spotyka się z nieufnością i z pytaniem: dlaczego chce pochować dziecko, z którym nie łączy jej żadne pokrewieństwo? Odpowiedź, że postępuje zgodnie z zasadami chrześcijaństwa i chce w ten sposób ocalić godność zmarłego niemowlęcia, wzbudza tylko dodatkową nieufność. U kresu tej batalii o prawo do godnego pochówku, udaje się znaleźć furtkę. Sofia będzie mogła Aurorę pochować, jeśli przedtem, pośmiertnie, ją adoptuje. Dla Sofii oznacza to początek nowej walki, w której nie zamierza łatwo się poddać.
Filmweb.pl

Prelekcje: Sala Widowiskowa JCK ul. Bankowa 28/30
WTORKI godz. 18:00
cena karnetu: 28 zł, wejściówka 10 zł








Strona główna Firma Kontakt z nami

Design i wykonanie: Imagine Digital Arts - projektowanie stron - 2009