Dyskusyjny Klub Filmowy Klaps - kwiecień 2016
2016-04-05

05.04.2016 - Gintrowski reż. A. Bartosiak. Polska 2015. 52 min. Nieobecność reż. M. Łazarkiewicz. Polska 2015. 52 min.
12.04.2016 - Barany. Islandzka opowieść reż. G. Hakonarson. Islandia 2015. 90 min.
19.04.2016 - Carol reż. T. Haynes. USA 2015. 118 min.
26.04.2016 - Niewinne reż. A. Fontaine. Belgia 2016. 115 min.

Gintrowski r. Arek Bartosiak. Polska 2015. 52 min.
Historia genialnego artysty na tle rewolucji - portret człowieka próbującego się odnaleźć w rzeczywistości, o którą walczył, opowiedziany słowami bliskich i współpracowników.

Nieobecność r. Magdalena Łazarkiewicz. Polska 2015. 66 min.
Dokument o reżyserze Piotrze Łazarkiewiczu (1954 - 2008), o przerwanej z nim rozmowie, o bliskich i przyjaciołach. O mierzeniu się z jego nieobecnością i o procesie, jaki przechodzą związani z nim ludzie, odkąd odszedł na zawsze. "Nieobecność" w reżyserii Magdaleny Łazarkiewicz jest filmową impresją o jej zmarłym mężu. Nie jest to opowieść stricte biograficzna, ani też streszczenie jego drogi twórczej, to raczej filmowa mozaika złożona z fragmentów etiud szkolnych, filmów fabularnych i dokumentalnych, spektakli telewizyjnych i teatralnych, wzbogaconych o krótkie wypowiedzi członków rodziny: Magdaleny i Gabrieli Łazarkiewicz, Antoniego Komasy - Łazarkiewicza, matki Cecylii oraz Agnieszki Holland, przyjaciół i współpracowników: Zbyszka Hołdysa, Remigiusza Grzeli, Pawła Felisa, Marii Seweryn, Teresy Budzisz - Krzyżanowskiej, Wiesława Komasy i ks. Wojciecha Drozdowicza. Ten film jest bardzo osobistą próbą zmierzenia się z pytaniem, jak opisać bliskiego człowieka, który odszedł? Jak nie osadzić go w sztywnym gorsecie epitafium? Jak zmierzyć się z doświadczeniem śmierci człowieka bliskiego, nie ograniczając się tylko do uczuć bolesnych, związanych ze stratą, tak by oddać jego pełny wymiar, a nie tylko wizerunek stworzony po jego odejściu.
Filmpolski.pl

Barany. Islandzka opowieść (Hrutar) r. Grimur Hakonarson. Islandia 2015. 90 min.
Komediodramat Grimura Hákonarsona rozgrywa się w scenerii dalekiej Północy i opowiada historię dwóch braci, mieszkających na odludziu. Gummi (Sigurdur Sigurjónsson) i Kiddi (Theodor Júlíusson) są rywalizującymi ze sobą hodowcami rzadkiej odmiany islandzkich owiec. Żyją w zgodzie z wielowiekową tradycją. Cenią ponad wszystko swoją wolność. A przy tym nie rozmawiają ze sobą od czterdziestu lat. Listy dostarczane z pomocą pasterskiego psa są jedyną formą ich sporadycznej komunikacji. Wieloletni braterski spór nabiera nowej siły, gdy nieprzewidziane zdarzenia zagrożą ich dotychczasowe-mu życiu.
Filmweb.pl

Carol r. Todd Haynes. USA 2015. 118 min.
Pierwsze spotkanie Carol Aird i Therese Belivet ma impet zderzenia dwóch literackich światów – pen-sjonarskiej powieści i czarnego kryminału. Carol, obdarzona posągową figurą i niskim głosem Cate Blanchett, posiada wdzięk dystyngowanej femme fatale, żerującej na wrażliwych i samotnych. Therese – w tej roli wyciszona, wybałuszająca oczy jak zahukane zwierzątko Rooney Mara – to panienka dopiero wchodząca w dorosłość, zamknięta w sobie, podglądająca ludzi przez obiektyw aparatu. Gdy wyznaje, że nie ma pojęcia o świecie i na każdą propozycję odpowiada "tak", trudno być zaskoczonym – ma to wypisane na czole. Nic więc dziwnego, że kiedy Carol zaprasza ją do swojego życia i łóż-ka, również nie protestuje.
Scena rozgrywa się w nowojorskim domu handlowym, w sklepie z zabawkami. Carol, przedstawicielka zamożnej klasy średniej, kupuje dla swojej córki prezent pod choinkę, a Therese, w idiotycznej czapce Świętego Mikołaja, krząta się za ladą. Pierwsze wrażenie okazuje się mylące, bo ani nieszczęśliwa Carol nie kusi dla sportu, ani Therese, w całej swojej naiwności, nie jest bezwolną marionetką. Miłosna relacja pomiędzy bohaterkami rodzi się w bólach i nie kwitnie na żyznym gruncie. Są lata pięć-dziesiąte, a patriarchat i heteronormatywizm stanowią fundament całej amerykańskiej kultury. To nie jest kraj dla lesbijek, zwłaszcza jeśli są to lesbijki o różnej zasobności portfela. To, co bohaterki piją, palą i jedzą, ich ubrania, sposób poruszania się – wszystko jest punktem odniesienia dla ich ewolucji, wewnętrznej drogi. Powiedzieć, że Blanchett i Mara odnajdują się w konwencji, to obelga. Bez względu na to, czy uprawiają seks, milczą przy wspólnym stoliku w kawiarni, rozmawiają przez telefon czy jadą samochodem, emocjonalna intensywność ich występu zamienia obraz w aktorskie tour de force. Moment pierwszego zbliżenia Carol i Therese mówi o stylu Haynesa w zasadzie wszystko: splecione, nagie ciała przytrzymane są w kadrze na tyle długo, byśmy dostrzegli obezwładniające pożądanie, któremu ulegają bohaterki, a jednocześnie na tyle krótko, by perspektywa świadka nie zamieniła się w optykę podglądacza. Jest dosłownie, lecz nie wulgarnie; bezpruderyjnie, ale w granicach dobrego smaku.
Michał Walkiewicz – Filmweb.pl

Niewinne (Les Innocentes) r. Anne Fontaine. Belgia 2016. 115 min.
Tuż po drugiej wojnie światowej francuski Czerwony Krzyż prowadzi akcję repatriacji i gromadzi swoich obywateli w szpitalu. Wśród lekarzy jest młodziutka Matylda Beaulieu (wschodząca gwiazda francuskiego kina Lou de Laâge). W szpitalu zjawia się siostra z oddalonego o kilka kilometrów klasztoru i błaga o pomoc dla umierającej kobiety. Problemem jest poród jednej z zakonnic… Okazuje się, że siostry padły ofiarą zbiorowego gwałtu dokonanego przez czerwonoarmistów. Matylda chce sprowadzić pomoc, lecz Matka Przełożona (Agata Kulesza) chce za wszelką cenę ukryć tajemnicę, żeby uniknąć skandalu. Witana przez zakonnice z nieufnością, Matylda wkracza w nieznany sobie świat i zaprzyjaźnia się z siostrą Marią (Agata Buzek). Razem odkryją przerażającą prawdę, ukrytą za murami klasztoru…
Filmweb.pl

Prelekcje: Sala Widowiskowa JCK ul. Bankowa 28/30
WTORKI godz. 18:00
cena karnetu: 28 zł, wejściówka 10 zł







Strona główna Firma Kontakt z nami

Design i wykonanie: Imagine Digital Arts - projektowanie stron - 2009